W całym domu zwykle potrzeba kilku rekuperatorów ściennych, ponieważ jedna jednostka obsługuje przede wszystkim jedno pomieszczenie. Liczbę urządzeń dobiera się na podstawie liczby sypialni, salonu, liczby mieszkańców oraz wydajności nominalnej, a nie maksymalnego trybu boost.
Dlaczego jeden rekuperator nie wystarczy na cały dom?
Rekuperacja decentralna działa strefowo. Rekuperator ścienny jest montowany w ścianie zewnętrznej i wymienia powietrze głównie w pomieszczeniu, w którym się znajduje. Urządzenie w salonie nie zapewni automatycznie właściwej wentylacji zamkniętej sypialni, gabinetu czy pokoju dziecka.
Montaż jednostki w korytarzu także nie rozwiązuje problemu. Powietrze może mieć utrudniony przepływ przez drzwi, a zamknięte pokoje pozostaną niedostatecznie wentylowane. Dlatego przy planowaniu całego domu przyjmuje się zasadę: jedna jednostka na pomieszczenie wymagające stałej wymiany powietrza. W praktyce priorytetem są sypialnie i salon, a nie sam metraż budynku.
Jak obliczyć, ile rekuperatorów potrzebujesz?
Do wstępnego oszacowania można przyjąć minimalny strumień 20 m³/h na osobę. To punkt wyjścia do doboru urządzeń, który później trzeba zestawić z kartą techniczną konkretnego modelu i układem wentylacji w domu.
Proste obliczenie wygląda następująco:
- Określ liczbę osób przebywających na stałe w każdej sypialni, salonie lub gabinecie.
- Pomnóż liczbę osób przez 20 m³/h, aby wyznaczyć wymagany strumień powietrza dla danego pomieszczenia.
- Sprawdź wydajność nominalną urządzenia, czyli przepływ przewidziany do ciągłej, codziennej pracy.
- Podziel zapotrzebowanie pomieszczenia przez wydajność nominalną i zaokrąglij wynik w górę do pełnej liczby jednostek.
- Zweryfikuj cały układ, uwzględniając liczbę sypialni, salon, przepływ powietrza pod drzwiami oraz istniejącą wentylację.
Przykład: dwuosobowa sypialnia potrzebuje około 40 m³/h. Jeśli wybrany rekuperator zapewnia 45 m³/h w trybie nominalnym, jedna jednostka powinna wystarczyć dla tego pokoju. Gdy urządzenie osiąga 45 m³/h wyłącznie na najwyższym biegu, nie należy przyjmować tej wartości jako podstawy do pracy ciągłej. Tryb boost służy do krótkiego, intensywnego przewietrzania.
Dobór jednostki do pomieszczenia
Poniższa tabela pokazuje uproszczone zapotrzebowanie wynikające z liczby osób. Zakłada ona, że urządzenie osiąga wymaganą wartość w trybie nominalnym, a nie tylko podczas chwilowego zwiększenia wydajności:
| Pomieszczenie | Liczba osób | Zapotrzebowanie | Sugerowana liczba jednostek |
|---|---|---|---|
| Sypialnia | 1 | 20 m³/h | 1 |
| Sypialnia | 2 | 40 m³/h | 1, jeśli nominalnie zapewnia co najmniej 40 m³/h |
| Salon | 2–4 | 40–80 m³/h | 1 lub 2, zależnie od wydajności i układu pomieszczenia |
| Gabinet | 1 | 20 m³/h | 1 |
W większym salonie, przy częstym przebywaniu kilku osób albo przy ograniczonym przepływie powietrza, jedna jednostka może nie wystarczyć. Dwa zsynchronizowane urządzenia bywają stosowane także wtedy, gdy producent przewiduje ich pracę parami. Ostateczny dobór zależy od rzeczywistej wydajności przy akceptowalnym poziomie hałasu oraz od oporów, jakie powodują filtry.
Na co uważać przy planowaniu systemu?
Sama liczba urządzeń nie gwarantuje poprawnej wentylacji. Powietrze musi mieć możliwość przepływu między pomieszczeniami, a jednostki powinny tworzyć spójny układ. Przed zakupem sprawdź przede wszystkim:
- Liczbę domowników – większa liczba osób oznacza większe zapotrzebowanie na powietrze w salonie i sypialniach.
- Kubaturę oraz układ pokoi – duże lub nietypowo podzielone pomieszczenia mogą wymagać dodatkowej jednostki.
- Przepływ pod drzwiami – podcięcia lub kratki transferowe umożliwiają przechodzenie powietrza między pokojami.
- Wydajność nominalną – do obliczeń nie przyjmuj maksymalnego przepływu dostępnego tylko w trybie boost.
- Istniejącą wentylację – połączenie urządzeń mechanicznych z wentylacją grawitacyjną wymaga analizy całego układu.
W jednym pomieszczeniu nie należy bez sprawdzenia łączyć wentylacji mechanicznej z grawitacyjną. Oba rozwiązania mogą wzajemnie zakłócać przepływ powietrza. Szczególnej ostrożności wymagają domy z kominkiem, piecem lub innym urządzeniem spalającym paliwo, ponieważ niewłaściwy bilans ciśnień może wpływać na odprowadzanie spalin.
Rekuperator ścienny nie zastępuje też automatycznie wywiewu z kuchni i łazienki. Te pomieszczenia wymagają osobnej oceny, podobnie jak istniejące kanały wentylacyjne. W razie wątpliwości obliczenia powinien sprawdzić instalator lub projektant wentylacji.
Ile jednostek ma sens w domu?
W małym domu z dwiema sypialniami i salonem może być potrzebne około trzech urządzeń, choć ich dokładna liczba zależy od liczby mieszkańców i wydajności modeli. Jeśli planujesz cztery lub więcej jednostek, porównaj koszt, sterowanie i wymagania instalacyjne z systemem centralnym. Rekuperacja decentralna nadal może być uzasadniona w gotowym budynku, ale przy większej liczbie pomieszczeń warto sprawdzić oba warianty.
Najprostsza zasada brzmi: policz osoby w każdym priorytetowym pokoju, przyjmij 20 m³/h na osobę, a następnie porównaj wynik z wydajnością nominalną urządzeń. Nie zakładaj, że jeden rekuperator zamontowany w korytarzu zapewni wentylację całego domu.